Grabowski Roman (1882–1940), pedagog, kompozytor i dyrygent. Ur. w Szynwałdzie, pow. grudziądzki. Dyplom nauczyciela muzyki i śpiewu szkół średnich otrzymał w Poznaniu, po czym był organistą i nauczycielem muzyki. W r. 1920 był działaczem plebiscytowym na Warmii i Mazurach. Od t. r. wykładał w Seminarium Nauczycielskim w Lubawie, a potem był nauczycielem Gimnazjum w Działdowie oraz dyrygentem i organizatorem chórów śpiewaczych. Aresztowany przez gestapo w Działdowie 1 III 1940 r., zginął bez śladu, zamordowany prawdopodobnie w obozie koncentracyjnym.

Wykształcił w dziedzinie muzyki i śpiewu liczny zastęp nauczycieli. Wydał następujące kompozycje: Polonez, na Zmartwychwstanie Polski (fortepian), Marsz Akademików Poznańskich (fortepian), oraz Trzy pieśni – śpiew z akompaniamentem fortepianu.

W rękopisie pozostawił partytury: Hejże, chłopcy – krakowiak, melodia ludowa, Polonez – Nasz Stefan Batory Wielki, Piosenka żołnierska (chór z orkiestrą), dalej na samą orkiestrę: Piękna nasza Polska cała, Wiązankę kolęd polskich. Przechowała się też w rękopisie część I i III symfonii; inne zaginęły. Również zaginęło dziesięć utworów na skrzypce solo z akompaniamentem fortepianu oraz utworów wiolonczelowych. Posiadał nagrodę Związku Kół Śpiewackich na Prusy Zachodnie za dobre prowadzenie chórów mieszanych z r. 1913. Odznaczony Medalem Niepodległości.

Informacje córki Stanisławy Bródkowej z Działdowa i J. M. Wieczorka z Torunia.

Mieczysław Dereżyński

Powyższy tekst różni się w pewnych szczegółach od biogramu opublikowanego pierwotnie w Polskim Słowniku Biograficznym. Jest to wersja zaktualizowana, uwzględniająca publikowane w późniejszych tomach PSB poprawki i uzupełnienia.